Fotodagboek: pre-zomer

Deze Lente hebben we geboft met het mooie weer dat al onze kant was opgekomen. De bbq stond aan, de eerste duik van het jaar is genomen en de zonsondergang nam zo nu en dan mijn adem eventjes weg. Ik ben dan ook super blij dat ik hele mooie, leuke, fijne momenten heb kunnen vastleggen met een wegwerpcamera.

Lekker genieten in het voorjaarse zonnetje!

De allerliefste Emma die ik ken!

Hashtag no filter

Lekker zwemmen!

Mooi wandelen, en dat zo dicht bij huis..

Hihi!

Genieten van een fris Radler biertje, aan de Doesburgse IJsselkade

Shine bright!

De bende van ellende

Keelpastilles, tentamens en wegwerpcamera's

Wat zullen deze bovengenoemde dingen met elkaar te maken hebben? In het algemeen: helemaal niks! Maar, voor mij zit er een mooi causaal verband achter.

Het einde van het schooljaar is niet compleet zonder tentamenweek. Voordat je mag genieten van een vrijheid 6-weekse, moet je eerst nog even flink aan de bak. En ik kan het weten: met 11 toetsen op de planning, waarvan 5 tentamen, heb ik me moeten afsluiten van elk social-media platform. Maar voor jullie (natuurlijk) maak ik een uitzondering.

De portie stress die inbegrepen is bij de toetsweek brengt ook een slechte weerstand mee. Zelf snotter en schuifel ik vooruit, tussen de leeruurtjes door. Ik weet dondersgoed dat ik me als brave student behoor te gedragen, en constant in de boeken moet zitten, maar in plaats daarvan sabbel ik al 2 uur door op diverse keelpastilles, en zoek ik afleiding. Ik besefte me net dat ik nog een CD had, waar foto's opstonden die ik vorig jaar heb genomen met mijn wegwerpcamera. Altijd leuk! En omdat ik toch wat ''studie-uurtjes'' te doden heb met ander nutteloos gebazel, leek het mij een goed idee om wat leuke kiekjes met jullie te delen.

Rainy days

Since it has been raining a lot lately, in the place where I live, I was thinking about doing a post dedicated to (surprise, surprise) rain. Well, it's not exactly about rain, that would be a short story, but it's about what I prefer to do when it's cold and raining outside. Because there are plenty of things that you can do, and I thought I might share some.

1.) Movies
Who doesn't love movies? When it's rainy out, it's the perfect opportunity to curl up in a blanket and watch a great movie online or on your television. There will away be movies that you still have to see, or perhaps you have some movies that you can't get enough of and have to watch more then once. Just get yourself some snack and a nice cup of tea, and you are good to go.

2.) DIY's / crafty things
I personally love to craft. It has this calming effect on my mind and body, and I'm just focused on what I'm making and being creative. If you can't really think of anything to craft, or you might think that you don't have the right equipment to make something, take a look on pinterest.com. It will give you many ideas about crafting in different ways, even if it's just a useful craft for in your house, like how to stop strings from tangling or something. Also: when you discover pinterest, you can scroll for forever, it's really addictive.

3.) Go out
Yes. I really said ''go out''. I always feel like, when it's raining (not storming), just subtle rain, I like to take my umbrella and go for a walk. Just explore. When you have a dog, it's great to take him with you as well. Sometimes you just need to take some time to be aware of what's surrounding you. And: it's very relaxing as well.

4.) Re-organize your room
When it's rainy out, it gives you plenty of time to clean up your room. But, why not re-organize it? It is fun to do and sort of experiment with your furniture. And most of the time, a re-organized room has a good effect on how you feel. It makes you aware of the things you own, and how to rearrange them.

5.) Bake a cake!
I love baking so much. And how! You get the chance to create something delicious in your own kitchen, and you can eat it, dûh! The process of making something is fun, and getting to pick the fruits of your work is such a good feeling. I really enjoy preparing my own food and treats. So get your cooking-skill on and prepare something delicious!


These were (of course) very obvious things to do when it's raining outside. But a reminder on these things can't be wrong. I hope I've inspired you enough to find something to do when the weather ain't on your side.

Love,
Aisi

First publication!

Last year I had the amazing opportunity to walk for a big fashion event in Rotterdam, called Saloné della Moda. I walked for the designer Mountaim Yam, from Hong Kong. His designs were amazing and real eye-catchers! I felt so honored to wear clothes from his own brand mountainyam112.

That event is now almost a year ago, and today I found out that there were pictures of me in one of his designs, published in a magazine. The pictures are published in La Femme magazine, isn't that awesome? I was pretty shocked but thrilled to see the publicized piece. Of course, I felt the need to share it with my lovely followers! What do you guys think?

My picture is in the middle, the bottom one. You can also spot me on the bottom picture of the right page; I'm the third from left. 

I want to ride my bicycle

Jacket - New yorker

Shirt - Made by some friends (MonkeyFarm)

High waisted jeans - Episode

Sunglasses - H&M

Twee vrienden van mij zijn bezig om hun eigen brand op te zetten. Ze zijn nu voornamelijk bezig met zeefdruk op shirts, en ze zijn van plan om nog meer dingetjes te ontwerpen. Super leuk dus! Ik vond het shirt zo gaaf dus ik heb hem stiekem even kunnen lenen. Hun merk heet MonkeyFarm, en ik ben een trotse sponsor! Het is een spuitbus met daar (hoe kan het ook anders) een apenkop op, en in grote letters de naam van het merk. Een heel vet design!

Vakantie - maar dan zonder palmbomen, cocktails en zonnebrand

Krokusvakantie, carnavalsvakantie, voorjaarsvakantie. Ik val onder de 2e categorie, sinds er hier nog oer-Hollands carnaval wordt gevierd. Van mij mochten ze dat deel weg laten. Eén dag in 't jaar, nou ja, vooruit. Maar van donderdag tot dinsdag, is dat niet een beetje overdreven?

Was er maar een mogelijkheid om die bier drinkende, zwetende, polonaïse makende massa in te ruilen voor een luxe strandvakantie ergens in het verre Zuiden. Alleen de moeite al: jezelf in zo'n syntetisch pak tillen, beetje mee hossen op een neonkleurige wagen omhuld door papier-maché, luidkeels mee zingen met carnavalkrakers. Ik vind het nog al wat.

Kijk. Carnaval op Rio de Janeiro, dan wordt het voor mij pas interessant. Als zo'n reisje me werd aangeboden zou ik het overwegen (voor een seconde of 3) en dan instemmen. Klinkt best redelijk toch?

Maar helaas, met beide bovengenoemde activiteiten houd ik me niet bezig deze vakantie. Een avondje samen zijn in goed gezelschap zo afentoe, werken en me voorbereiden op een toetsweek, dat is m'n mindset dit keer. Best jammer, sinds ik toch liever op de bank hang met een marathon aan films en zo afentoe even wat beklag doe op mijn oude, vertrouwde blogje.

Maar, ik zou niet moeten klagen! Vakantie, vrijheid, olé. Ik probeer er dan ook maar gewoon het beste van te maken. Ik loop met een grote boog om de confetti-polonaïse-serpetine troep heen en ik tuur maar tevreden naar de lucht waar soms een zonnetje is te bekennen.

Ochtendmensen

5.57. Ik schrik van de tijd. Zo vroeg? Waarom ben ik wakker? Het schoolritme weet zijn gewenste tijden niet. Dat betekent: doordeweeks altijd te laat, en in het weekend.. sja, dan hoort 'ie er toch niet te zijn? Ik strek me maar uit en het geluid dat dichtbij de kreet van een walrus komt ontsnapt uit mijn mond.

Na een halfuurtje rollen in bed heb ik toch maar besloten naar beneden te gaan, sinds slapen er niet meer van komt. Erg jammer. De Volkskrant ligt braaf op de deurmat, eens zien: Is Oekraïne gered? Waarom klapte het kabinet van Rutte? Ik schuif het idee om die ellende te lezen nog maar even aan de kant, dat is iets voor als ik daadwerkelijk wakker ben. Ik sla de krant open en de cover van Volkskrant Magazine lacht me tegemoet. Op de voorpagina staat Anna Drijver in kushouding, verlangend kijkend naar de lippen van een man met een baard. Het doet me denken aan de kaften van doktersromannetjes, vreselijk klef.

Ik blader wat door en ontdek een klein artikel met Paul de Leeuw. Kauwend op mijn boterham met pindakaas lees ik over zijn vroege avontuur bij de visboer met zijn 2 zoons. Leuke koppies. Ik blader nog wat verder, maar interesse schiet tekort om alles te lezen.

Ik schuif achter mijn oude, vertrouwde typmachine en lees over de heftige feestjes van gisteravond, waar ik vanzelfsprekend niet bij was. Ik gaap. Weekend.

Things that I hate

Ik heb een hekel aan:

Natte deurklinken, het betreden van badkamers waar net iemand in heeft gedoucht (te vochtig, yugh), tuinkabouters, pritstiften, albert-heijn caissière sjaaltjes, mensen die kaas schaffen aan de zijkant van de kaas, het woord 'jofel', fanfares, bittere dingen, carnaval, sinas, winkelmandkar combo's (dat gaat tegen mijn zin in, maak een keus! kar of mand), ballondieren, de stem van mijn Duits docent, .. mijn Duits docent, tandpasta spetters op de spiegel, plastic bestek, schrale lippen, cool cat, zand in mijn schoen, duiven, de sport cricket, mensen die er niet tegen kunnen als ik op ijs kauw (als ik mijn ijs wil kauwen, dan doe ik dat lekker), primark kassarijen, ketchup dat hard geworden is in de dop, het woord 'wauwelen', naar de dokter gaan.

En zo kan ik wel doorgaan en doorgaan, wat is er toch veel om op te hekelen. Heerlijk!

Smile!

Ik denk dat dit een vaste rubriek gaat worden op mijn blog. Genaamd: ''dingen waarvan ik hou'' of ''dingen die mij vrolijk maken''. Er zijn namelijk best wel wat kleine dingetjes die een lach op mijn gezicht weten te toveren. Ik zal er een paar voor je opsommen.

De geur van de tandartspraktijk, verse bloemen, hippe oma's, labello, de maan die met zijn stralen door mijn rolgordijn glipt en op mijn kussen schijnt, (geur)kaarsen, het verven van mijn haar, stofjes die zichtbaar zijn gemaakt door het zonlicht zien dwarrelen, oude lp's, parfumtestertjes, donuts, Amsterdam, schoon beddengoed, wegzak stoelen van de ikea, appels, winkelen, de geur van nivea zonnebrand, onbekende indie-bandjes, de kleur wit, de geur op een zomerochtend, pootje baden, schuingedrukt lettertype, tweede-hands winkels.

En zo kan ik nog wel even door ratelen. Al die onbenullige kleine dingetjes, die waardeer ik zo. Zoals ik al zei, dit word een vaste rubriek vanaf nu. Er zullen dus vaker posts als deze verschijnen. Ook het tegenovergestelde. Dus verwacht binnenkort maar een ''dingen waar ik een scheit hekel aan heb'' of ''dingen die me irriteren'' post.

Get ready for the weekend

Ik voel me leeg. Alsof elk bloedlichaampje in me schreeuwt, maar slechts een echo ontvangt van mijn holle, kille aderen. Elke bonk die mijn hoofd voelt word versterkt met de afgrijselijke kreten die mijn laptop uitslaat. Het zal nu niet lang meer duren voordat ik het schrijven en socializen over het net moet inwisselen voor oud pen en papier. Alsof ik daar al niet genoeg van krijg op school.

Maar mijn laptop is niet het enige dat mijn mondhoeken naar beneden doet staan. Zo kan ik gruwelen van mijn weekend. Waarom? Nou, de gedachte die me wakker maakt op zaterdag morgen is meestal: ''wel godverre, overmorgen maandag..'' Ik vraag mezelf, waarom?  Geen antwoord. Vroeger leefde ik voor het weekend, ookal was mijn enige piek misschien het kijken van Ik hou van Holland. Maar nu hebben mijn zaterdagavonden geen enkele toevoeging en besteed ik ze als quasimodo 2.0 voor een beeldscherm. Is dit nou het leven van een tiener?

Naast mezelf op zitten vreten aan die akelig aankomende maandagen, hou ik me ook bezig met school. Oef. Niets is beter dan bakken huiswerk en 10 paragrafen aan leerwerk (spoiler: het valt vies tegen, don't grow up, it's a trap!) Het voelt alsof mijn leven al compleet is opgegeven, alsof school en socializen mijn enige bezigheden zijn. Misschien is dat ook wel zo.. Maar bij de gedachte van vervolgopleiding of studeren zie ik dan toch altijd een lichtpuntje aan een lange tunnel. Eindelijk iets doen wat echt leuk is en bij me past, wat dat dan ook mag wezen.

Weekenden zijn lang niet meer wat ze geweest zijn. It was all fun and games, toen het nog draaide om vers afgebakken kaiserbroodjes op zaterdagochtend, met een dubbele laag boter en ietwat teveel hagelslag dat al snel veranderde in hagelpasta. Wat was het ook allemaal onschuldig, toen je nog om 1 uur kraaiend naar huis rende om een broodje-uit-het-vuistje te eten en dan weer energievol en ijverig verder te werken aan één van je nieuwe hutten, samen met een buurmeisje. Dat alles, heb ik moeten verruilen voor woordjes Frans en de stelling van Pythagoras. Wat jammer, wat zonde.

Trots

Ik wil iets schrijven maar heb er eigenlijk geen puf voor. De woorden rollen voor het eerst is niet uit mijn toetsenbord, maar het is nog geen tijd voor een writersblock, no worries, dat stel ik uit voor m'n burn-out days.

Vandaag schoof mijn piekerlaadje weer 'ns open als vanouds, en dat kan altijd vreselijk slopend zijn. Je vergelijkt jezelf met mensen, je vraagt je af of je iets veranderen moet, dat soort gedoe. Ik vroeg een goeie vriend van mij waarom mensen nou onzeker zijn. Dat zette ons beide aan het denken. Hij zei dat het een standaard eigenschap is dat mensen hebben. Ja oké, en dus..? Dus stelde ik mijn filosofische vraag ook aan een andere vriend. Hij zei dat het met trots te maken heeft, en dat ik geen reden heb om onzeker te zijn, maar juist trots. Dus we moeten onze onzekerheden en schaamtes om kunnen zetten in trots? Dat klinkt als een onmogelijke uitdaging als je het mij vraagt. Het is te mooi om waar te zijn. Daarbij is de harde waarheid dat onze ongemakkelijkheden en imperfecties ons juist maken wie we zijn. Heb ik weer.

Maar wat is trots? Hoe word je trots op jezelf? Ik spring een gat in de lucht als ik een voldoende haal voor wiskunde, maar noemen we dat per se trots? Ik denk dat we het eerder een ontlading van vreugde kunnen noemen, iets wat je heb behaald. Niet trots. Misschien is trots wel kijken in de spiegel en kunnen lachen naar jezelf. Nog zo'n eigenschap waarover ik niet beschik. Moedeloos kruizen blikken over en weer als ik een spiegel tref.

Blijkbaar is trots een vreemdeling die zich nog niet bloot wil geven aan mij, want zelfs tussen de duizenden glasvezels van mijn spiegel is hij niet te bekennen.