I like to be alone but I get lonely
dinsdag 30 september 2014
Dip
De maand Oktober is voor mij ieder jaar weer een hiaat. Even een leemte, een leegte. Even niet meer vragen, niet meer weten, niet weten wat met mezelf te beginnen. En ik word moe. Ik bén moe. Zo godverdomde moe.
Ik kijk om me heen, en zie hoe de natuur zich aanpast tot mijn stemming. Herfst. Uitgestorven straten, verlaten bomen en zijn bladen, verslonken, verdronken tussen diepe stronken, uitgeblonken, verdrietige verlatenis. Ellende.
Zoekend naar kiezeltjes op tegen te schoppen, loodjes om te verleggen. Even er doorheen, even sterk zijn. Mag mezelf niet verliezen. Mag niet toegeven. Ik mag niet. Mag niet.
Maar ik wil slapen. Zo lang slapen. De ochtenden zijn zwaar. En men vraagt of het goed gaat, en hoe school is, en hoe het gaat op mijn werk. Of het allemaal nooit teveel wordt. Of ik nog met iemand praat. Of dat ik maar even moet bellen als er wat is. ''Ja. Vlekkeloos. Prima. Nee, nooit. Al een poosje niet meer. Tuurlijk, zal ik doen.''
En ergens weet ik dat ik mijn oma moet bellen, ze zit al een tijdje alleen in een tehuis. Niet ver van me vandaan zit een meisje op een eiland, en zij is ook moe, en is ook verdrietig, en boos, maar voelt tegelijkertijd helemaal niets. En papa, die is half zichzelf niet meer. En er staat een afwas. En een brief moet nog gepost. Een vriend van mij moet nog uit de kast, of ik daar ook bij helpen wil.
Zo stapelen zorgen en problemen zich op. Maar ik zie ze niet, of ik zie ze juist teveel. Ik wil niet verdrinken tussen het wier en de donkere diepte. Ik wil niet verdwijnen in een eindeloos gat. Maar elke keer is het zo moeilijk. En ik ben moe, zó moe. Toch nog maar even bijten, en afschudden, en kruipen en huilen, en schreeuwen, en zingen, en lachen, en vallen, en opstaan, rennen, klimmen, schoppen, slaan, drinken en wachten. Wachten.
Ik kijk om me heen, en zie hoe de natuur zich aanpast tot mijn stemming. Herfst. Uitgestorven straten, verlaten bomen en zijn bladen, verslonken, verdronken tussen diepe stronken, uitgeblonken, verdrietige verlatenis. Ellende.
Zoekend naar kiezeltjes op tegen te schoppen, loodjes om te verleggen. Even er doorheen, even sterk zijn. Mag mezelf niet verliezen. Mag niet toegeven. Ik mag niet. Mag niet.
Maar ik wil slapen. Zo lang slapen. De ochtenden zijn zwaar. En men vraagt of het goed gaat, en hoe school is, en hoe het gaat op mijn werk. Of het allemaal nooit teveel wordt. Of ik nog met iemand praat. Of dat ik maar even moet bellen als er wat is. ''Ja. Vlekkeloos. Prima. Nee, nooit. Al een poosje niet meer. Tuurlijk, zal ik doen.''
En ergens weet ik dat ik mijn oma moet bellen, ze zit al een tijdje alleen in een tehuis. Niet ver van me vandaan zit een meisje op een eiland, en zij is ook moe, en is ook verdrietig, en boos, maar voelt tegelijkertijd helemaal niets. En papa, die is half zichzelf niet meer. En er staat een afwas. En een brief moet nog gepost. Een vriend van mij moet nog uit de kast, of ik daar ook bij helpen wil.
Zo stapelen zorgen en problemen zich op. Maar ik zie ze niet, of ik zie ze juist teveel. Ik wil niet verdrinken tussen het wier en de donkere diepte. Ik wil niet verdwijnen in een eindeloos gat. Maar elke keer is het zo moeilijk. En ik ben moe, zó moe. Toch nog maar even bijten, en afschudden, en kruipen en huilen, en schreeuwen, en zingen, en lachen, en vallen, en opstaan, rennen, klimmen, schoppen, slaan, drinken en wachten. Wachten.
donderdag 21 augustus 2014
Google poëzie
Geïnspireerd door diverse posts als deze, die ik zo nu en dan op Tumblr (mijn dagelijkse bezigheid) voorbij zie komen: google poëzie. Hoe het werkt? Je tikt iets in, wat alle kanten op kan gaan, dan zie je ''opties'' die google alvast voor je voorlegt. Hier rollen soms de treurigste, liefste en/of mooiste poëtische dingetjes uit. Ik heb het geprobeerd, en hier het resultaat.
Wat denken jullie? Is dit de manier van dichten anno 2014? Bij kriebelt het in ieder geval wel, want man dit geeft inspiratie!
Sidenote: negeer het tijdstip van deze post. een echte artiest kent geen slaap, inspiratie en creativiteit rust nooit! Amen.
Wat denken jullie? Is dit de manier van dichten anno 2014? Bij kriebelt het in ieder geval wel, want man dit geeft inspiratie!
Sidenote: negeer het tijdstip van deze post. een echte artiest kent geen slaap, inspiratie en creativiteit rust nooit! Amen.
zaterdag 16 augustus 2014
In memoriam
Voor mijn lieve opa.
Vis, het water en geordendheid. Woorden die me allemaal doen denken aan jou. Je was altijd bezig. Altijd aan het rommelen in de schuur. Zoals je een trap tegen mijn fietsband kon geven, om te kijken of hij nog wel hard genoeg was. Of zoals je me altijd uitlegde wat voor soort boten er zijn. Je kon altijd lang praten over je modelbootjes, die je zelf in elkaar had geknutseld. Maar er aan zitten moesten we uit ons hoofd zetten! Je was erg zuinig op je spulletjes.
Boven op je kamertje, en ook in het schuurtje in de achtertuin, dat waren net twee kleine museumpjes. Krantenknipsels, pasfoto's van mensen die je niet eens kent en allerlei soorten bouten en moertjes. Draaide je een schilderij om? Dan hoefde je niet verrast te zijn op nog een mooie afbeelding op de achterkant. Schilderen, daar kon je ook je ei in kwijt. Je deed dat altijd heel secuur. Je had een mooie schilderskist met spulletjes aan ons uitgeleend. Ik was gefascineerd door alle tubes, kwasten en soorten doeken die zich in deze ware schatkist bevonden.
Altijd als we richting Zwartsluis kwamen, het dorp waar jij zoveel van houdt, waar jij hoort, dan stond je vaak op de brug bij het Meppelerdiep. Met je oude vertrouwde pet en wat vrienden, gaf je ons een 'welkom terug in de Sluus!' begroeting, door je hand even op te steken. Dan daarna waren je ogen al snel weer op de sluis gericht, kijkend naar alle boten, al het moois dat voorbij kwam varen. Je was dan ook graag op het water. Vaak sla ik nog wat fotoboeken open die thuis bij ons in de kast staan, en dan tref ik ook wel eens foto's van jou aan het roer. Samen op vakantie op de boot, dat was voor jou pas echt genieten.
Ik kan me ook nog goed herinneren, dat toen ik eens kwam logeren, we samen naar de visboer gingen in het dorp. Want dat deed je graag. Een stevige handdruk, loslaten was onmogelijk. Zo staken we de straat over, jij met je kin fier omhoog, want wat was je altijd trots op met je kleinkinderen op stap te gaan. Rondwandelen door Zwartsluis met één van ons aan je hand, dat was een ware parade. Men mocht jou graag zo zien. Afijn. Dan kwamen we bij de visboer, en namen we plaats aan een picknicktafel. Jij een echte haring, en ik een portie kibbeling. Zo smulden we, en genoten we van het heerlijke weer. Dan snel weer naar huis naar oma, want anders was die ook maar zo alleen.
Zo heb ik nog veel mooie herinneringen aan jou, lieve opa. Ik ben zo blij dat ik die altijd bij me heb, en dat ik eindelijk de woorden vond om ze eens op te schrijven voor mezelf. En zo wil ik je onthouden, als de vrolijke, lieve, zorgzame, nette man die je altijd bent geweest. Mijn lieve opie, je bent nu uit varen. Dus ik zeg, vaarwel.
Vis, het water en geordendheid. Woorden die me allemaal doen denken aan jou. Je was altijd bezig. Altijd aan het rommelen in de schuur. Zoals je een trap tegen mijn fietsband kon geven, om te kijken of hij nog wel hard genoeg was. Of zoals je me altijd uitlegde wat voor soort boten er zijn. Je kon altijd lang praten over je modelbootjes, die je zelf in elkaar had geknutseld. Maar er aan zitten moesten we uit ons hoofd zetten! Je was erg zuinig op je spulletjes.
Boven op je kamertje, en ook in het schuurtje in de achtertuin, dat waren net twee kleine museumpjes. Krantenknipsels, pasfoto's van mensen die je niet eens kent en allerlei soorten bouten en moertjes. Draaide je een schilderij om? Dan hoefde je niet verrast te zijn op nog een mooie afbeelding op de achterkant. Schilderen, daar kon je ook je ei in kwijt. Je deed dat altijd heel secuur. Je had een mooie schilderskist met spulletjes aan ons uitgeleend. Ik was gefascineerd door alle tubes, kwasten en soorten doeken die zich in deze ware schatkist bevonden.
Altijd als we richting Zwartsluis kwamen, het dorp waar jij zoveel van houdt, waar jij hoort, dan stond je vaak op de brug bij het Meppelerdiep. Met je oude vertrouwde pet en wat vrienden, gaf je ons een 'welkom terug in de Sluus!' begroeting, door je hand even op te steken. Dan daarna waren je ogen al snel weer op de sluis gericht, kijkend naar alle boten, al het moois dat voorbij kwam varen. Je was dan ook graag op het water. Vaak sla ik nog wat fotoboeken open die thuis bij ons in de kast staan, en dan tref ik ook wel eens foto's van jou aan het roer. Samen op vakantie op de boot, dat was voor jou pas echt genieten.
Ik kan me ook nog goed herinneren, dat toen ik eens kwam logeren, we samen naar de visboer gingen in het dorp. Want dat deed je graag. Een stevige handdruk, loslaten was onmogelijk. Zo staken we de straat over, jij met je kin fier omhoog, want wat was je altijd trots op met je kleinkinderen op stap te gaan. Rondwandelen door Zwartsluis met één van ons aan je hand, dat was een ware parade. Men mocht jou graag zo zien. Afijn. Dan kwamen we bij de visboer, en namen we plaats aan een picknicktafel. Jij een echte haring, en ik een portie kibbeling. Zo smulden we, en genoten we van het heerlijke weer. Dan snel weer naar huis naar oma, want anders was die ook maar zo alleen.
Zo heb ik nog veel mooie herinneringen aan jou, lieve opa. Ik ben zo blij dat ik die altijd bij me heb, en dat ik eindelijk de woorden vond om ze eens op te schrijven voor mezelf. En zo wil ik je onthouden, als de vrolijke, lieve, zorgzame, nette man die je altijd bent geweest. Mijn lieve opie, je bent nu uit varen. Dus ik zeg, vaarwel.
donderdag 31 juli 2014
Met een tropisch tintje
Mooi weer in Nederland is zeldzaam, en ik haal er dan ook uit wat er in zit. Daarom zit ik binnen (jazeker, binnen) om er iets over neer te krabbelen.
Vanwege de exotische sferen die buiten gaande zijn, bedacht ik me om maar eens dressed for the occasion te gaan. Recent heb ik in Amsterdam een hele foute, Hawaiiaanse blouse op de kop getikt in een tweedehandswinkel. Ik was al opzoek naar zoiets vreselijks fout dat het gewoon geweldig is en je het wel moet kopen. En daar hing 'ie dan: donkerblauw, tropische cocktails, een hoela-dashboard meisje en palmbladeren. Perfectie, zo noem ik het.
Na deze impulsieve aankoop heb ik hem gelijk de volgende dag aangetrokken naar de stad. Sja, dat liep wat vreemd zo, met al die ogen op je gericht. Alsof ze nog nooit eerder een hipster in haar natuurlijke habitat hadden gezien.
Afijn. Heb het ding vandaag maar weer eens uit de kast getrokken. Er mee over straat gaan is issue 2, maar dat zien we dan wel weer. Een instagramfilmpje kon er nog wel vanaf, en een selfie hier en daar op het netwerk gooien kon (naar mijn idee) ook geen kwaad.
Zweten zal ik in ieder geval zeker niet, sinds de blouse maatje XXXL is. Of iets wat daar van in de buurt komt, precies zal ik het niet kunnen zeggen. Ik ben er blij mee, en alleen al om het label dat zich in de blouse bevind moest ik hem wel kopen. Het merk is namelijk Big Dogs, misschien ken je het wel. Te schattig gewoon.
dinsdag 24 juni 2014
Fotodagboek: pre-zomer
Deze Lente hebben we geboft met het mooie weer dat al onze kant was opgekomen. De bbq stond aan, de eerste duik van het jaar is genomen en de zonsondergang nam zo nu en dan mijn adem eventjes weg. Ik ben dan ook super blij dat ik hele mooie, leuke, fijne momenten heb kunnen vastleggen met een wegwerpcamera.
Lekker genieten in het voorjaarse zonnetje!
De allerliefste Emma die ik ken!
Hashtag no filter
Lekker zwemmen!
Mooi wandelen, en dat zo dicht bij huis..
Hihi!
Genieten van een fris Radler biertje, aan de Doesburgse IJsselkade
Shine bright!
De bende van ellende
maandag 16 juni 2014
Keelpastilles, tentamens en wegwerpcamera's
Wat zullen deze bovengenoemde dingen met elkaar te maken hebben? In het algemeen: helemaal niks! Maar, voor mij zit er een mooi causaal verband achter.
Het einde van het schooljaar is niet compleet zonder tentamenweek. Voordat je mag genieten van een vrijheid 6-weekse, moet je eerst nog even flink aan de bak. En ik kan het weten: met 11 toetsen op de planning, waarvan 5 tentamen, heb ik me moeten afsluiten van elk social-media platform. Maar voor jullie (natuurlijk) maak ik een uitzondering.
De portie stress die inbegrepen is bij de toetsweek brengt ook een slechte weerstand mee. Zelf snotter en schuifel ik vooruit, tussen de leeruurtjes door. Ik weet dondersgoed dat ik me als brave student behoor te gedragen, en constant in de boeken moet zitten, maar in plaats daarvan sabbel ik al 2 uur door op diverse keelpastilles, en zoek ik afleiding. Ik besefte me net dat ik nog een CD had, waar foto's opstonden die ik vorig jaar heb genomen met mijn wegwerpcamera. Altijd leuk! En omdat ik toch wat ''studie-uurtjes'' te doden heb met ander nutteloos gebazel, leek het mij een goed idee om wat leuke kiekjes met jullie te delen.
Het einde van het schooljaar is niet compleet zonder tentamenweek. Voordat je mag genieten van een vrijheid 6-weekse, moet je eerst nog even flink aan de bak. En ik kan het weten: met 11 toetsen op de planning, waarvan 5 tentamen, heb ik me moeten afsluiten van elk social-media platform. Maar voor jullie (natuurlijk) maak ik een uitzondering.
De portie stress die inbegrepen is bij de toetsweek brengt ook een slechte weerstand mee. Zelf snotter en schuifel ik vooruit, tussen de leeruurtjes door. Ik weet dondersgoed dat ik me als brave student behoor te gedragen, en constant in de boeken moet zitten, maar in plaats daarvan sabbel ik al 2 uur door op diverse keelpastilles, en zoek ik afleiding. Ik besefte me net dat ik nog een CD had, waar foto's opstonden die ik vorig jaar heb genomen met mijn wegwerpcamera. Altijd leuk! En omdat ik toch wat ''studie-uurtjes'' te doden heb met ander nutteloos gebazel, leek het mij een goed idee om wat leuke kiekjes met jullie te delen.
zaterdag 10 mei 2014
Rainy days
Since it has been raining a lot lately, in the place where I live, I was thinking about doing a post dedicated to (surprise, surprise) rain. Well, it's not exactly about rain, that would be a short story, but it's about what I prefer to do when it's cold and raining outside. Because there are plenty of things that you can do, and I thought I might share some.
1.) Movies
Who doesn't love movies? When it's rainy out, it's the perfect opportunity to curl up in a blanket and watch a great movie online or on your television. There will away be movies that you still have to see, or perhaps you have some movies that you can't get enough of and have to watch more then once. Just get yourself some snack and a nice cup of tea, and you are good to go.
2.) DIY's / crafty things
I personally love to craft. It has this calming effect on my mind and body, and I'm just focused on what I'm making and being creative. If you can't really think of anything to craft, or you might think that you don't have the right equipment to make something, take a look on pinterest.com. It will give you many ideas about crafting in different ways, even if it's just a useful craft for in your house, like how to stop strings from tangling or something. Also: when you discover pinterest, you can scroll for forever, it's really addictive.
3.) Go out
Yes. I really said ''go out''. I always feel like, when it's raining (not storming), just subtle rain, I like to take my umbrella and go for a walk. Just explore. When you have a dog, it's great to take him with you as well. Sometimes you just need to take some time to be aware of what's surrounding you. And: it's very relaxing as well.
4.) Re-organize your room
When it's rainy out, it gives you plenty of time to clean up your room. But, why not re-organize it? It is fun to do and sort of experiment with your furniture. And most of the time, a re-organized room has a good effect on how you feel. It makes you aware of the things you own, and how to rearrange them.
5.) Bake a cake!
I love baking so much. And how! You get the chance to create something delicious in your own kitchen, and you can eat it, dûh! The process of making something is fun, and getting to pick the fruits of your work is such a good feeling. I really enjoy preparing my own food and treats. So get your cooking-skill on and prepare something delicious!
These were (of course) very obvious things to do when it's raining outside. But a reminder on these things can't be wrong. I hope I've inspired you enough to find something to do when the weather ain't on your side.
Love,
Aisi
1.) Movies
Who doesn't love movies? When it's rainy out, it's the perfect opportunity to curl up in a blanket and watch a great movie online or on your television. There will away be movies that you still have to see, or perhaps you have some movies that you can't get enough of and have to watch more then once. Just get yourself some snack and a nice cup of tea, and you are good to go.
2.) DIY's / crafty things
I personally love to craft. It has this calming effect on my mind and body, and I'm just focused on what I'm making and being creative. If you can't really think of anything to craft, or you might think that you don't have the right equipment to make something, take a look on pinterest.com. It will give you many ideas about crafting in different ways, even if it's just a useful craft for in your house, like how to stop strings from tangling or something. Also: when you discover pinterest, you can scroll for forever, it's really addictive.
3.) Go out
Yes. I really said ''go out''. I always feel like, when it's raining (not storming), just subtle rain, I like to take my umbrella and go for a walk. Just explore. When you have a dog, it's great to take him with you as well. Sometimes you just need to take some time to be aware of what's surrounding you. And: it's very relaxing as well.
4.) Re-organize your room
When it's rainy out, it gives you plenty of time to clean up your room. But, why not re-organize it? It is fun to do and sort of experiment with your furniture. And most of the time, a re-organized room has a good effect on how you feel. It makes you aware of the things you own, and how to rearrange them.
5.) Bake a cake!
I love baking so much. And how! You get the chance to create something delicious in your own kitchen, and you can eat it, dûh! The process of making something is fun, and getting to pick the fruits of your work is such a good feeling. I really enjoy preparing my own food and treats. So get your cooking-skill on and prepare something delicious!
These were (of course) very obvious things to do when it's raining outside. But a reminder on these things can't be wrong. I hope I've inspired you enough to find something to do when the weather ain't on your side.
Love,
Aisi
dinsdag 18 maart 2014
First publication!
Last year I had the amazing opportunity to walk for a big fashion event in Rotterdam, called Saloné della Moda. I walked for the designer Mountaim Yam, from Hong Kong. His designs were amazing and real eye-catchers! I felt so honored to wear clothes from his own brand mountainyam112.
That event is now almost a year ago, and today I found out that there were pictures of me in one of his designs, published in a magazine. The pictures are published in La Femme magazine, isn't that awesome? I was pretty shocked but thrilled to see the publicized piece. Of course, I felt the need to share it with my lovely followers! What do you guys think?
That event is now almost a year ago, and today I found out that there were pictures of me in one of his designs, published in a magazine. The pictures are published in La Femme magazine, isn't that awesome? I was pretty shocked but thrilled to see the publicized piece. Of course, I felt the need to share it with my lovely followers! What do you guys think?
My picture is in the middle, the bottom one. You can also spot me on the bottom picture of the right page; I'm the third from left.
zaterdag 8 maart 2014
I want to ride my bicycle
Jacket - New yorker
Shirt - Made by some friends (MonkeyFarm)
High waisted jeans - Episode
Sunglasses - H&M
Twee vrienden van mij zijn bezig om hun eigen brand op te zetten. Ze zijn nu voornamelijk bezig met zeefdruk op shirts, en ze zijn van plan om nog meer dingetjes te ontwerpen. Super leuk dus! Ik vond het shirt zo gaaf dus ik heb hem stiekem even kunnen lenen. Hun merk heet MonkeyFarm, en ik ben een trotse sponsor! Het is een spuitbus met daar (hoe kan het ook anders) een apenkop op, en in grote letters de naam van het merk. Een heel vet design!
dinsdag 4 maart 2014
Vakantie - maar dan zonder palmbomen, cocktails en zonnebrand
Krokusvakantie, carnavalsvakantie, voorjaarsvakantie. Ik val onder de 2e categorie, sinds er hier nog oer-Hollands carnaval wordt gevierd. Van mij mochten ze dat deel weg laten. Eén dag in 't jaar, nou ja, vooruit. Maar van donderdag tot dinsdag, is dat niet een beetje overdreven?
Was er maar een mogelijkheid om die bier drinkende, zwetende, polonaïse makende massa in te ruilen voor een luxe strandvakantie ergens in het verre Zuiden. Alleen de moeite al: jezelf in zo'n syntetisch pak tillen, beetje mee hossen op een neonkleurige wagen omhuld door papier-maché, luidkeels mee zingen met carnavalkrakers. Ik vind het nog al wat.
Kijk. Carnaval op Rio de Janeiro, dan wordt het voor mij pas interessant. Als zo'n reisje me werd aangeboden zou ik het overwegen (voor een seconde of 3) en dan instemmen. Klinkt best redelijk toch?
Maar helaas, met beide bovengenoemde activiteiten houd ik me niet bezig deze vakantie. Een avondje samen zijn in goed gezelschap zo afentoe, werken en me voorbereiden op een toetsweek, dat is m'n mindset dit keer. Best jammer, sinds ik toch liever op de bank hang met een marathon aan films en zo afentoe even wat beklag doe op mijn oude, vertrouwde blogje.
Maar, ik zou niet moeten klagen! Vakantie, vrijheid, olé. Ik probeer er dan ook maar gewoon het beste van te maken. Ik loop met een grote boog om de confetti-polonaïse-serpetine troep heen en ik tuur maar tevreden naar de lucht waar soms een zonnetje is te bekennen.
Was er maar een mogelijkheid om die bier drinkende, zwetende, polonaïse makende massa in te ruilen voor een luxe strandvakantie ergens in het verre Zuiden. Alleen de moeite al: jezelf in zo'n syntetisch pak tillen, beetje mee hossen op een neonkleurige wagen omhuld door papier-maché, luidkeels mee zingen met carnavalkrakers. Ik vind het nog al wat.
Kijk. Carnaval op Rio de Janeiro, dan wordt het voor mij pas interessant. Als zo'n reisje me werd aangeboden zou ik het overwegen (voor een seconde of 3) en dan instemmen. Klinkt best redelijk toch?
Maar helaas, met beide bovengenoemde activiteiten houd ik me niet bezig deze vakantie. Een avondje samen zijn in goed gezelschap zo afentoe, werken en me voorbereiden op een toetsweek, dat is m'n mindset dit keer. Best jammer, sinds ik toch liever op de bank hang met een marathon aan films en zo afentoe even wat beklag doe op mijn oude, vertrouwde blogje.
Maar, ik zou niet moeten klagen! Vakantie, vrijheid, olé. Ik probeer er dan ook maar gewoon het beste van te maken. Ik loop met een grote boog om de confetti-polonaïse-serpetine troep heen en ik tuur maar tevreden naar de lucht waar soms een zonnetje is te bekennen.
Abonneren op:
Posts (Atom)