Aisi schrijft

zondag 5 oktober 2014

Een boutade aan het onwetende Primarkmeisje

Afgelopen weekend nam ik een kijkje in de kersverse Primark in Arnhem, voorheen bekend als een groot Bijenkorf filiaal. Deze is omgetoverd tot een mode-mayhem, de droom van elke vrouw en vrouw in wording.

Massa's pubers, vrouwen en vermoeide vaders passeerden mij door de straten van Arnhemstad. Oh wat waren ze gelukkig, met hun handen geklemd om een uiteenvallende, gerecyclede papieren tas. Dat is weer een mooie aankoop, voor een prikkie! PRIMARK, schreeuwden de blauwe letters, ze staken prachtig af op de poepkleur van het tot tas samengeperste materiaal. Een plusje voor de Primark, dat hebben ze goed gedaan, dat moet die slechte werkomstandigheden waar Primark zich niet schuldig aan zegt te maken in ontwikkelingslanden maar doen vergeten.

Nu spreek ik mezelf tegen, want ook ik maak afentoe schuldig aan een good-buy in een Primarkfiliaal. Wat me terugbrengt op waarom ik me in godsnaam in de Primark bevond afgelopen Zaterdag. Want oh wat was dat een privilege, net zoals het mij nu een privilege is mijn gal te spuwen over de burgertrut die zich modemeisje noemt. Willekeurig, roekeloos en als barbaren graaiden ze door de rekken. Het was een ware mierenhoop. Een super fashionable long-coat, fijne structuur, oversized, gewoon maar in die polyester kotsgrauwe shoppersbag gepleurd. Ik maak me zorgen. Waar komt deze jas terecht? Wordt deze wel goed gecombineerd? Even later zie ik een meisje exact het zelfde doen, respectloos en tegen beter weten in grist ze zo'n zelfde jas uit het rek. Ik vrees dat heel Arnhem straks in de zelfde jas, met dezelfde sjaal en dezelfde schoenen rondloopt. Dit moeten we toch niet willen?

Al deze meisjes, zo, ineens, gepromoveerd tot modemeisje. Maar intussen hebben de geen vage notie over Chelsea boots, H&M Conscious en de Grid-trend. Althans, dat denken ze zelf. Zodra ze thuis zijn kruipen ze met hun tas op schoot achter de camera om een shoplog te doen. Zo'n shoplog die binnen de kortste keren 14x te vinden is op youtube, gewoonweg omdat iedereen dezelfde spullen aanschaft bij de Primark.

Om al die meisjes te zien in de Primark, had een provocerende werking op mij. Misschien heeft het te doen met mijn inner-fashionista, die de frustratie niet aan kan dat mensen voor een drol erbij kunnen lopen als modekenner, maar dan ook echt alleen voor het oog. Ik stoor me eraan. Want zodra je vraagt naar haute-couture, of het miniumumloon in Bangladesh, halen ze hun schouders op en komt er een ongeïntresseerd ''weet ik veel'' uit hun kauwgomherkauwende monden. Een opkomende cultuur waar we ons voor moeten schamen, maar waar we ons tegelijkertijd al te graag schuldig aan maken.

3 opmerkingen:

  1. Wat schrijf je dit toch heerlijk, haha.

    Ik ben welgeteld één keer in een Primark geweest - in Nederland dan, en heb er niets leuks kunnen vinden. Oops.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat kan ook natuurlijk! Maar dankjewel voor dit lieve compliment, ik vind het erg leuk om te ontvangen! (maar dat kan je je natuurlijk wel voorstellen, hihi)

      Verwijderen