Aisi schrijft

zaterdag 13 september 2014

Ik en mijn zenuwen, samen verlieten we treinstel 5691. Op het perron veel gezichten, maar nog niet die van jou. Waar moest ik je zoeken? De trap af dan maar, met elke tree een stukje dichter bij jou.

Ik heb je gevonden. Ik in jou armen, en jij in de mijne. Samen lopend door sprekende straten waar de Herfst al over de straten heen dwarrelt en kraakt onder je voeten. Op weg naar je huisje, je oude huisje. De deur ging open en al dat ik zag was trap. Helemaal naar boven, daar was jou plekje. 

Eenmaal neergestreken op een bank, met een prachtig tapijt onder mijn voetjes, draaide je Pink Floyd. Er klonken zoete gitaarsnaren uit je speakers. Intussen bewonderde ik je kamer, met jou er middenin. 

Gekraak. De naald had het Dark Side Of The Moon-etiket bereikt. Voor jou een seintje om weer gehurkt voor je kratje vol LP's te zitten, en iets moois uit te zoeken om aan mij te laten horen. Weet je dat ik dat nooit meer ga vergeten? 

Hoe laat zal het geweest zijn? Een uur of 9 denk ik. Buiten sloop de schemer de straten op, en lantaarns sprongen één voor één aan. Wij tweetjes, op een groot tweepersoonsbed, in een stoffige studentenkamer. Samen. De pick-up speelde disco classics. Ik kon het niet helpen om gelukkig te zijn. Want oh wat was ik gelukkig, daar midden op dat bed van jou.

Ook nog even naar je nieuwe huisje. Opnieuw een deur open. Het interieur schreeuwde student. Ik vond het geweldig. Uit kamers klonk muziek en gezelligheid, zoals een vrijdagavond die behoort te hebben. En weer helemaal naar boven. Het zolderkamertje was van jou. Je vertelde over je plannen die je had met je nieuwe kamer. Het was er zo mooi. ''Sja, dit is waar je waarschijnlijk wel veel gaat zijn, althans, daar ga ik vanuit.'' Ja, dat komt wel goed.

Niet veel later gingen wij de straten op. Hand in hand liepen we door Klarendal. Langs coffeeshops, mode-ateliers, avondwinkels en Döneria's. Bestemming Sonsbeek. Ik was er nog nooit geweest. Je vond dat dat echt niet kon, vandaar dat we in het pikkedonker de hoofdingang van het park betraden, om ergens een plekje op te zoeken in het gras. Sterren kijken, dat is wat we gingen doen. 

Languit lagen we op mijn jas. Jij rookte shag, en ik keek naar je. Je vertelde over jezelf, en over alles wat we samen nog gaan beleven. Ik luisterde naar het nachtleven dat bestond uit jouw stem, een paar jongeren die heisa hadden over een joint verderop, eenden in het water en het opbranden van opgedroogd hennep gerold in een splinterdun papiertje.

Na een uurtje vonden we het wel weer mooi geweest. We gingen nog dieper de nacht in. Je was aan het aftellen voor mijn verjaardag. ''Nog 2 uurtjes!'' zei je enthousiast. Ik vond je lief. 

Met onze vingers opnieuw geklemd in elkanders, liepen we richting de stad. We besloten maar een portiekje op te zoeken om de minuutjes tot mijn jaartje wijzer af te tellen. Inmiddels waren we beland op een tijdspan van 40 minuten. Het leek wel oud en nieuw, zo afwachtend met z'n twee.

Vreemde gezichten, sommige aangeschoten, passeerden ons. We zaten niet in het bruisende nachtleven van Arnhem, maar we konden lachen om iedereen die voorbij kwam. De tijd vloog. ''Nog 1 minuutje..''

Ja daar was het moment dan. Officieel 17 Zomers jong. Ik kreeg een kus en een knuffel, en een papieren tasje in mijn handen gedrukt. Je had cadeautjes uitgezocht, met de meest lieve en persoonlijke bedoeling ooit. Ik was er zo blij mee. Maar vooral blij met jou, om mijn dag te beginnen.

Eenmaal genoeg van de razende auto's die voorbij de portiek kwamen, besloten we om naar het station te gaan. Daar moest ik afscheid nemen van jou. Ik wist dat ik je ging missen zodra ik je niet meer kon zien, helaas gebeurde dat in een fractie van seconden, want ik moest een roltrap op en jij ging je bus halen. Telkens weer een tree bij jou vandaan, en dit keer deed ik dat niet eens uit mijzelf. 

Uitwaaiend op het perron, denkend aan jou. ''Kom terug'', dacht ik. Maar ik wist dat we niet lang uit elkaar zouden blijven. Sinds ik je gezien heb, kan dat niet. Niet meer.





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen